Historia Kavy

W deszczowych lasach Papui-Nowej Gwinei i Vanuatu zaczyna się udomowienie Piper wichmannii na uprawianą roślinę Kava (Piper methysticum).

Na wyspach Vanuatu rozwijają się pierwsze rytualne ceremonie Kava. Nakamal staje się centralnym miejscem spotkań.

Kultura Lapita rozpowszechnia Kava poprzez swoją morską ekspansję z Melanezji do Zachodniej Polinezji.

Kava zostaje wprowadzona na Fidżi i znana jest jako 'Yaqona'. Powstają unikalne ceremonie wokół Tanoa (misy Kava).

Ceremonia 'Ava rozwija się w Tonga i Samoa w wysoko sformalizowaną tradycję z surową hierarchią.

Polinezyjscy żeglarze przywożą Kava na Hawaje, gdzie znana jest jako 'Awa i związana z boginią Hiną.

Na Pohnpei w Mikronezji rozwija się ceremonia Sakau jako samodzielna tradycja.

Fidżi przyjmuje tongijskie ceremonie Kava: żucie, misy Tanoa i kubki Bilo stają się standardem.

Holenderscy żeglarze pod dowództwem Jacoba Le Maire'a i Willema Schoutena docierają na wyspy Pacyfiku i po raz pierwszy dokumentują Kava.

James Cook szczegółowo dokumentuje ceremonie Kava podczas swoich podróży po Pacyfiku i przywozi próbki do Europy.

Johann Georg Forster klasyfikuje Kava jako Piper methysticum ('odurzający pieprzowaty').

Chrześcijańscy misjonarze walczą z Kava jako 'pogańskim' napojem. W niektórych regionach ceremonie są zakazane.

Niemieccy chemicy po raz pierwszy izolują aktywne składniki z Kava i nazywają je 'Kavain'.

Niemcy kontrolują części Pacyfiku (Niemiecka Nowa Gwinea, Samoa). Kava jest badana naukowo.

Niemiecki toksykolog Louis Lewin publikuje obszerne badania na temat Kava i klasyfikuje je jako 'Euphorica'.

Państwa Pacyfiku uzyskują niepodległość. Kava wraca jako symbol tożsamości kulturowej do przestrzeni publicznej.

Vanuatu uzyskuje niepodległość od francusko-brytyjskiej kolonialnej władzy. Kava staje się symbolem narodowym.

Pierwsze kontrolowane badania kliniczne pokazują działanie anksjolityczne ekstraktów Kava.

Na Florydzie i w Kalifornii otwierają się pierwsze zachodnie bary Kava jako bezalkoholowa alternatywa.

Niemcy zakazują preparatów Kava po doniesieniach o uszkodzeniach wątroby. Inne kraje UE podążają za tym przykładem.

Vanuatu wprowadza surowe zasady eksportowe: tylko odmiany Noble Kava mogą być eksportowane.

WHO publikuje kompleksową ocenę ryzyka i klasyfikuje tradycyjnie przygotowaną Kava jako bezpieczną.

Niemieckie sądy znoszą zakaz Kava. Pierwotna decyzja jest uznawana za naukowo nieuzasadnioną.

Codex Alimentarius przyjmuje międzynarodowy standard dla Kava jako napoju.

Ponad 200 barów Kava otwiera się w USA. Ruch 'Sober Curious' napędza wzrost.

Pacyficzni rolnicy Kava zmagają się z wpływem zmian klimatycznych na swoje uprawy.

Młode pokolenia Pacyfiku zakładają 'Kava Collectives' i dokumentują tradycyjną wiedzę w formie cyfrowej.