Η Ιστορία του Καβά

Στις τροπικές δασικές περιοχές της Παπούα-Νέας Γουινέας και του Βανουάτου ξεκινά η εξημέρωση του Piper wichmannii σε καλλιεργημένο φυτό Kava (Piper methysticum).

Στα νησιά του Βανουάτου αναπτύσσονται οι πρώτες τελετές Kava. Το Nakamal γίνεται το κεντρικό σημείο συγκέντρωσης.

Ο πολιτισμός Lapita διαδίδει το Kava μέσω της θαλάσσιας επέκτασής του από τη Μελανησία προς τη Δυτική Πολυνησία.

Το Kava εισάγεται στη Φίτζι και είναι γνωστό ως 'Yaqona'. Αναπτύσσονται μοναδικές τελετές γύρω από την Tanoa (μπόλ Kava).

Η τελετή 'Ava αναπτύσσεται στην Τόνγκα και Σαμόα σε μια αυστηρά τυποποιημένη παράδοση με αυστηρή ιεραρχία.

Πολυνησιακοί ναυτικοί φέρνουν το Kava στη Χαβάη, όπου γίνεται γνωστό ως 'Awa και συνδέεται με τη θεά Χίνα.

Στην Ποχνπέι της Μικρονησίας αναπτύσσεται η τελετή Sakau ως αυτόνομη παράδοση.

Η Φίτζι υιοθετεί τις τελετές Kava της Τόνγκα: μάσηση, μπολ Tanoa και ποτήρια Bilo γίνονται στάνταρ.

Ολλανδοί ναυτικοί υπό τον Jacob Le Maire και Willem Schouten φτάνουν στα νησιά του Ειρηνικού και καταγράφουν για πρώτη φορά το Kava.

Ο James Cook τεκμηριώνει εκτενώς τις τελετές Kava κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του στον Ειρηνικό και φέρνει δείγματα στην Ευρώπη.

Ο Johann Georg Forster ταξινομεί το Kava ως Piper methysticum ('μεθυστικό πιπερόφυτο').

Χριστιανοί ιεραπόστολοι πολεμούν το Kava ως 'ειδωλολατρικό' ποτό. Σε ορισμένες περιοχές οι τελετές απαγορεύονται.

Γερμανοί χημικοί απομονώνουν για πρώτη φορά τις ενεργές ουσίες από το Kava και τις ονομάζουν 'Kavain'.

Η Γερμανία ελέγχει μέρη του Ειρηνικού (Γερμανική Νέα Γουινέα, Σαμόα). Το Kava μελετάται επιστημονικά.

Ο Γερμανός τοξικολόγος Louis Lewin δημοσιεύει εκτενείς μελέτες για το Kava και το ταξινομεί ως 'Euphorica'.

Οι χώρες του Ειρηνικού αποκτούν ανεξαρτησία. Το Kava επιστρέφει ως σύμβολο πολιτιστικής ταυτότητας στον δημόσιο χώρο.

Το Βανουάτου αποκτά ανεξαρτησία από την γαλλοβρετανική αποικιακή κυριαρχία. Το Kava γίνεται εθνικό σύμβολο.

Οι πρώτες ελεγχόμενες κλινικές μελέτες δείχνουν την αγχολυτική δράση των εκχυλισμάτων Kava.

Στη Φλόριντα και την Καλιφόρνια ανοίγουν οι πρώτες δυτικές Kava-Bars ως μη αλκοολούχα εναλλακτική.

Η Γερμανία απαγορεύει τα παρασκευάσματα Kava μετά από αναφορές για ηπατικές βλάβες. Άλλες χώρες της ΕΕ ακολουθούν.

Το Βανουάτου εισάγει αυστηρές κατευθυντήριες γραμμές εξαγωγής: Μόνο οι ποικιλίες Noble Kava επιτρέπεται να εξάγονται.

Ο ΠΟΥ δημοσιεύει μια εκτενή αξιολόγηση κινδύνου και κατατάσσει το παραδοσιακά παρασκευασμένο Kava ως ασφαλές.

Γερμανικά δικαστήρια αναιρούν την απαγόρευση του Kava. Η αρχική απόφαση κρίνεται ως επιστημονικά αβάσιμη.

Ο Codex Alimentarius υιοθετεί ένα διεθνές πρότυπο για το Kava ως ποτό.

Πάνω από 200 Kava-Bars ανοίγουν στις ΗΠΑ. Η κίνηση 'Sober Curious' προωθεί την ανάπτυξη.

Οι αγρότες Kava του Ειρηνικού αγωνίζονται με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στις καλλιέργειές τους.

Νεότερες γενιές του Ειρηνικού ιδρύουν 'Kava Collectives' και καταγράφουν παραδοσιακή γνώση ψηφιακά.